آموزش و پرورش در هر کشورى با اهدافى خاص و متفاوت، انجام مى گیرد. اما آنچه در همه این آموزشها مورد توجه است، اهداف کلى و غایى اند که در چگونگى شکل گیرى و تعیین آنها، اختلاف نظر وجود دارد. نویسنده مقاله معتقد است که اهداف ما در آموزش و پرورش، باید به تحصیل کیفیات خاص ذهنى، نگرشها و احساسات خاصى مربوط باشند تا آموخته هاى مدرسه، در جامعه سودمند افتد و دانش آموزان را براى زندگى در آن جامعه آماده سازد

معلمان درباره آنچه که در مدرسه باید انجام دهند، آنچه باید بیاموزند و چگونگى آموختن آن، درباره آنچه باید منتقل کنند و آنچه که باید نادیده بگیرند، تصمیم مى گیرند. دلایل آنان براى این تصمیمات ممکن است متفاوت باشد.